Partneralimentatie

De partner die partneralimentatie ontvangt, moet deze in beginsel als belastbaar inkomen opgeven in de aangifte inkomstenbelasting. Daar staat tegenover dat de betalende partner de betaalde partneralimentatie doorgaans als persoonsgebonden aftrek kan opvoeren. Hierdoor is de werkelijke netto last voor de betalende partner vaak lager dan het overeengekomen alimentatiebedrag. Wel geldt sinds enkele jaren dat deze aftrek plaatsvindt tegen een gemaximeerd belastingtarief, waardoor het fiscale voordeel beperkter kan zijn dan vroeger.

Ook de ontvanger van partneralimentatie moet rekening houden met fiscale gevolgen. Een hoger inkomen kan invloed hebben op de hoogte van toeslagen, heffingskortingen en, in sommige gevallen, de inkomensafhankelijke bijdrage voor de Zorgverzekeringswet.

Daarnaast kunnen kosten die rechtstreeks zijn gemaakt om partneralimentatie te verkrijgen, te innen of te behouden, onder voorwaarden fiscaal aftrekbaar zijn voor de ontvanger. Denk bijvoorbeeld aan redelijke kosten voor juridische of andere professionele begeleiding.
Omdat de fiscale gevolgen afhankelijk zijn van de persoonlijke inkomenssituatie van beide ex-partners, is het verstandig om de netto effecten vooraf goed in kaart te brengen.